เชือกสถิตคืออะไร?

เชือกคงที่แบ่งออกเป็นเชือกประเภท A และเชือกประเภท B:

เชือกประเภท A: ใช้สำหรับการสำรวจถ้ำ การกู้ภัย และการทำงานบนแท่นที่มีเชือก ในปัจจุบันมีการนำมาใช้เชื่อมต่อกับอุปกรณ์อื่นๆ เพื่อออกจากหรือไปยังแท่นทำงานอื่นในสถานการณ์ตึงเครียดหรือแขวนลอยอยู่
เชือกประเภท B: ใช้ร่วมกับเชือกประเภท A เพื่อเป็นอุปกรณ์ป้องกันเสริม ต้องเก็บรักษาให้ห่างจากรอยขีดข่วน รอยบาด และการสึกหรอตามธรรมชาติ เพื่อลดโอกาสการตกจากที่สูง

เชือกคงที่นั้นโดยทั่วไปใช้ในการสำรวจถ้ำและกู้ภัย แต่ก็มักใช้ในการเล่นสกีลงเขาในที่สูง และยังสามารถใช้เป็นอุปกรณ์ป้องกันด้านบนในโรงยิมปีนผาได้อีกด้วย เชือกคงที่ถูกออกแบบมาให้มีความยืดหยุ่นน้อยที่สุด เพื่อดูดซับแรงกระแทกได้น้อยมาก

เชือกคงที่เปรียบเสมือนสายเคเบิลเหล็ก ซึ่งส่งแรงกระแทกทั้งหมดไปยังระบบป้องกันและผู้ที่ตกลงมาโดยตรง ในกรณีนี้ แม้แต่การตกเพียงเล็กน้อยก็จะมีแรงกระแทกอย่างมากต่อระบบ ในการใช้งานเช่นเชือกยึด จุดลากของเชือกจะอยู่บนกำแพงขนาดใหญ่ หน้าผา หรือถ้ำ เชือกที่มีการหดตัวค่อนข้างน้อยเรียกว่าเชือกคงที่ และมันจะยืดออกประมาณ 2% ภายใต้การกระทำของน้ำหนักตัว เพื่อป้องกันเชือกจากการสึกหรอมากเกินไป เชือกมักจะทำหนาขึ้นและเพิ่มปลอกป้องกันที่หยาบเข้าไป เชือกคงที่มักมีเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 9 มม. ถึง 11 มม. ดังนั้นจึงเหมาะสำหรับการปีนขึ้น ปีนลง และการใช้รอก เชือกที่บางกว่าเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการปีนเขาแบบอัลไพน์ เนื่องจากสิ่งที่สำคัญที่สุดในการปีนเขาแบบอัลไพน์คือ น้ำหนัก สมาชิกคณะสำรวจบางคนใช้เชือกที่ทำจากวัสดุโพลีโพรพีลีนแบบหลวมเป็นเชือกยึด เชือกชนิดนี้เบาและราคาถูกกว่า แต่เชือกชนิดนี้ไม่สามารถใช้งานได้ และมีแนวโน้มที่จะเกิดปัญหา เชือกคงที่ต้องมีอัตราส่วนการครอบคลุมสีหลัก 80% และเชือกทั้งเส้นต้องมีสีรองไม่เกินสองสี