Klimtouwen kunnen worden onderverdeeld in dynamische en statische touwen. Dynamische touwen hebben een goede elasticiteit, waardoor ze bij een val tot op zekere hoogte kunnen uitrekken om de schade door de snelle val voor de klimmer te beperken.
Er zijn drie toepassingen voor dynamisch touw: enkel touw, half touw en dubbel touw. De touwen die bij de verschillende toepassingen horen, verschillen. Het enkel touw is het meest gebruikt vanwege de eenvoud en het gebruiksgemak. Het half touw, ook wel dubbel touw genoemd, maakt gebruik van twee touwen die tegelijkertijd aan het eerste zekeringspunt worden bevestigd tijdens het klimmen. Vervolgens worden de twee touwen aan verschillende zekeringspunten bevestigd, waardoor de richting van het touw slim kan worden aangepast en de wrijving op het touw wordt verminderd. Dit verhoogt ook de veiligheid, omdat er twee touwen zijn die de klimmer beschermen. Het wordt echter niet vaak gebruikt in de praktijk van het bergbeklimmen, omdat de bediening van dit type touw complex is. Veel klimmers gebruiken de methode van lussen en snel ophangen, waarmee de richting van het enkel touw ook beter kan worden aangepast.
Een dubbel touw is een combinatie van twee dunne touwen, om te voorkomen dat het touw doorsnijdt en valt. Over het algemeen worden voor touwklimmen twee touwen van hetzelfde merk, model en batch gebruikt. Touwen met een grotere diameter hebben een beter draagvermogen, slijtvastheid en duurzaamheid, maar zijn ook zwaarder. Voor enkel touwklimmen zijn touwen met een diameter van 10,5-11 mm geschikt voor activiteiten die een hoge slijtvastheid vereisen, zoals het beklimmen van grote rotswanden, het vormen van gletsjerformaties en reddingsoperaties, met een gewicht van doorgaans 70-80 g/m. 9,5-10,5 mm is een gemiddelde dikte met de beste toepasbaarheid, doorgaans 60-70 g/m. Een touw van 9-9,5 mm is geschikt voor lichtgewicht klimmen of speedklimmen, doorgaans met een gewicht van 50-60 g/m. De diameter van het touw dat gebruikt wordt voor half touwklimmen is 8-9 mm, doorgaans slechts 40-50 g/m. De diameter van het touw dat voor touwklimmen wordt gebruikt, is ongeveer 8 mm, en het gewicht is over het algemeen slechts 30-45 g/m.
Invloed
De impactkracht is een indicator voor de dempende werking van het touw, wat erg nuttig is voor klimmers. Hoe lager de waarde, hoe beter de dempende werking van het touw en hoe beter de klimmer beschermd wordt. Over het algemeen ligt de impactkracht van het touw onder de 10 kN.
De specifieke meetmethode voor de impactkracht is als volgt: het touw valt voor de eerste keer wanneer het een gewicht van 80 kg draagt en de valfactor (valcoëfficiënt) 2 is, waarbij de maximale spanning die het touw kan weerstaan, wordt berekend. De valcoëfficiënt is gelijk aan de verticale valafstand gedeeld door de effectieve touwlengte.
Waterdichte behandeling
Als het touw doorweekt raakt, neemt het gewicht toe, neemt het aantal valpartijen af en bevriest het natte touw bij lage temperaturen tot een ijsklompje. Daarom is het voor beklimmingen op grote hoogte absoluut noodzakelijk om waterdichte touwen te gebruiken.
Maximaal aantal valpartijen
Het maximale aantal vallen is een indicator voor de sterkte van het touw. Voor een enkel touw geldt het maximale aantal vallen bij een valcoëfficiënt van 1,78 en een gewicht van het vallende object van 80 kg; voor een half touw geldt een gewicht van het vallende object van 55 kg, onder verder ongewijzigde omstandigheden. Over het algemeen ligt het maximale aantal vallen van een touw tussen de 6 en 30.
Uitbreidbaarheid
De rekbaarheid van het touw wordt onderverdeeld in dynamische en statische rekbaarheid. De dynamische rekbaarheid geeft het percentage touwverlenging weer wanneer het touw een gewicht van 80 kg draagt en de valcoëfficiënt 2 is. De statische rekbaarheid geeft het percentage verlenging van het touw weer wanneer het in rust een gewicht van 80 kg draagt.
Geplaatst op: 9 januari 2023